Bhīmasena’s Admonition to Yudhiṣṭhira on Rājya and the Ordering of Dharma–Artha–Kāma
Book 3, Chapter 34
श्रियं च लोके लभते समग्रां मन्ये चास्मै शत्रव: संनमन्ते | मित्राणि चैनमचिराद् भजन्ते देवा इवेन्द्रमुपजीवन्ति चैनम्,वह वीर पुरुष लोकमें सम्पूर्ण लक्ष्मीको प्राप्त कर लेता है। मैं यह भी मानता हूँ कि सभी शत्रु उसके सामने नतमस्तक हो जाते हैं। फिर थोड़े ही दिनोंमें उसके बहुत-से मित्र बन जाते हैं और जैसे देवता इन्द्रके सहारे जीवन धारण करते हैं, उसी प्रकार वे मित्रगण उस वीरकी छत्रछायामें रहकर जीवन-निर्वाह करते हैं
śriyaṃ ca loke labhate samagrāṃ manye cāsmai śatravaḥ saṃnamante | mitrāṇi cainam acirād bhajante devā ivendram upajīvanti cainam ||
അത്തരം വീരൻ ഈ ലോകത്ത് സമഗ്രമായ ശ്രീ-സമൃദ്ധി നേടുന്നു. എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അവന്റെ ശത്രുക്കളും അവന്റെ മുമ്പിൽ നമിക്കുന്നു. അധികം വൈകാതെ പലരും അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളാകുന്നു; ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രന്റെ ആശ്രയത്തിൽ ജീവിക്കുന്നതുപോലെ, ആ സുഹൃത്തുക്കൾ ആ വീരന്റെ ഛത്രഛായയിൽ ജീവിച്ച് വളരുന്നു.
युधिछिर उवाच