Shloka 14
नाधर्मश्चरित: कश्चित् त्वया भवति भाविनि । अधर्म कुत एवाहं वरेयं लोककाम्यया,कुन्ती! मेरे साथ समागम करनेसे तुम्हारे द्वारा कोई अधर्म नहीं बन रहा है। भला! मैं लौकिक कामवासनाके वशीभूत होकर अधर्मका वरण कैसे कर सकता हूँ?
nādharmas caritaḥ kaścit tvayā bhavati bhāvini | adharma kuta evāhaṃ vareyaṃ lokakāmyayā, kuntī ||
സൂര്യൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഭാവിനീ! എന്നോടുള്ള സംഗമം കൊണ്ടു നിനക്കൊരധർമ്മവും സംഭവിക്കുന്നില്ല. ലോകിക കാമവാഞ്ഛയ്ക്ക് അടിമയായി ഞാൻ എങ്ങനെ അധർമ്മത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കും? ഹേ കുന്തീ!
सूर्य उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical responsibility in terms of dharma: Sūrya assures Kuntī that the act will not constitute adharma for her, and he emphasizes that a divine being should not be driven by mere worldly lust to choose unrighteousness.
In the backstory surrounding Kuntī, Sūrya addresses her directly, reassuring her about the moral status of their union and asserting his own commitment to dharma rather than acting from worldly desire.