Shloka 305
इति श्रीमहा भारते वनपर्वणि कुण्डलाहरणपर्वणि पृथाया मन्त्रप्राप्तौ पज्चाधिकत्रिशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate vanaparvaṇi kuṇḍalāharaṇaparvaṇi pṛthāyā mantraprāptau pañcādhikatriśatatamo 'dhyāyaḥ
ഇങ്ങനെ ശ്രീമഹാഭാരതത്തിലെ വനപർവ്വാന്തർഗതമായ ‘കുണ്ഡലഹരണപർവ്വ’ത്തിൽ, പൃഥ (കുന്തി) മന്ത്രം പ്രാപിക്കുന്ന പ്രസംഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മൂന്നുനൂറ്റിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it signals the completion of a chapter centered on Pṛthā’s acquisition of a mantra, implicitly highlighting how sacred powers and divine gifts carry moral responsibility and far-reaching consequences within dharma.
The line functions as an editorial/narrative closure: it announces that the three-hundred-and-fifth chapter has concluded, situating it within Vana Parva, specifically the Kuṇḍalāharaṇa section, and identifying the chapter’s focus as Pṛthā (Kuntī) obtaining a mantra.