Shloka 18
अकामो वा सकामो वा स समेष्यति ते वशे । विबुधो मन्त्रसंशान्तो भवेद् भृत्य इवानत:,वह देवता कामनारहित हो या कामनायुक्त, मन्त्रके प्रभावसे शान्तचित्त हो विनीत सेवककी भाँति तुम्हारे पास आकर तुम्हारे अधीन हो जायगा
akāmo vā sakāmo vā sa sameṣyati te vaśe | vibudho mantrasaṃśānto bhaved bhṛtya ivānataḥ ||
അവൻ ആഗ്രഹരഹിതനായാലും ആഗ്രഹമുള്ളവനായാലും—മന്ത്രബലത്തിൽ ശാന്തചിത്തനായി നിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് നിന്റെ വശത്തിലാകും; വിനീതഭൃത്യനെപ്പോലെ തലകുനിച്ച് അനുസരിക്കും.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that mantra, when correctly applied, can pacify and subdue even a powerful celestial being, regardless of whether that being is desireless or desire-driven. Implicitly, it highlights the ethical burden on the practitioner: spiritual power that compels obedience must be governed by dharma and restraint.
A brahmin speaker assures someone that by the efficacy of a mantra, a vibudha (celestial being) will approach and become obedient—like a bowed servant—coming under the listener’s control. The statement functions as a promise of ritual efficacy within the ongoing Vana Parva episode.