Shloka 2
Sāvitrī–Satyavān Vivāha: Kanyāpradāna and Āśrama-Śīla (सावित्री-सत्यवान्विवाहः)
विश्रान्तं चैनमासीनमन्वासीन: स राक्षस: । उवाच प्रश्नितं वाक््यं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम्,जब रावण बैठकर विश्राम कर चुका, तब उसके पास बैठकर बातचीत करनेमें कुशल राक्षस मारीचने वाक्यका मर्म समझनेमें निपुण रावणसे विनयपूर्वक कहा--
viśrāntaṃ cainam āsīnam anvāsīnaḥ sa rākṣasaḥ | uvāca praśnitaṃ vākyaṃ vākyajño vākyakovidam ||
രാവണൻ ഇരുന്ന് വിശ്രമിച്ച ശേഷം, അവന്റെ സമീപത്ത് ഇരുന്ന വാക്കുകളുടെ മർമ്മം തിരിച്ചറിയുന്ന സംഭാഷണനിപുണനായ മാരീചൻ, വാക്യവിദഗ്ധനായ രാവണനോട് വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical value of measured counsel: a wise adviser approaches a powerful ruler at the right moment, speaks respectfully, and aims at understanding and guiding intention rather than provoking rash action.
After Rāvaṇa has rested and is seated, Mārīca sits close by and begins to address him. The narration emphasizes Mārīca’s skill in speech and his awareness of how to speak to someone who is himself adept at interpreting words.