Shloka 17
Dvaītavana: Brahmaghoṣa, Rṣi-saṅgha, and Baka Dālbhyā’s Upadeśa to Yudhiṣṭhira
सत्कृतानि सहस्राणि सर्वकामै: पुरा गृहे । सर्वकामै: सुविहितैर्यदपूजय था द्विजान्,पहले आपके राजभवनमें सहस्रों (सुवर्णमय) पात्र थे, जो सम्पूर्ण इच्छानुकूल भोज्य पदार्थोंसे भरे-पूरे रहते थे और उनके द्वारा आप समस्त अभीष्ट मनोरथोंकी पूर्ति करते हुए प्रतिदिन ब्राह्मणोंका सत्कार करते थे
satkṛtāni sahasrāṇi sarvakāmaiḥ purā gṛhe | sarvakāmaiḥ suvihitair yad apūjayathā dvijān |
മുമ്പ് നിന്റെ രാജഭവനത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് സത്കാരസാമഗ്രികളും, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന വിധം സുസംവിധാനമായ ദാനോപഹാരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവയാൽ നീ ദിനംപ്രതി വിധിപൂർവ്വം ദ്വിജന്മാരെ പൂജിച്ച് ആദരിച്ചിരുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rājadharma expressed through dāna and satkāra: a ruler’s prosperity is ethically directed when it is used to honor worthy recipients—especially brāhmaṇas—through well-arranged hospitality and gifts, thereby sustaining social and ritual order.
Vaiśampāyana recalls the addressee’s former royal abundance—thousands of well-prepared resources in the palace—and notes that these were used to regularly honor brāhmaṇas, contrasting past prosperity and public generosity with the present condition implied by the surrounding context.