Shloka 7
सीता-रावण-संवादः
Sītā–Rāvaṇa Dialogue in the Aśoka Grove
महता परिबर्हेण राजयोग्येन संवृतः । राजभिर्बहुभि: सार्धमुपायात् काम्यकं च सः,उसी समय सिंधुदेशका महायशस्वी राजा जयद्रथ, जो वृद्धक्षत्रका पुत्र था, विवाहकी इच्छासे शाल्वदेशकी ओर जा रहा था। वह बहुमूल्य राजोचित ठाट-बाटसे सुसज्जित था। अनेक राजाओंके साथ यात्रा करता हुआ वह काम्यकवनमें आ पहुँचा
mahātā paribarheṇa rājayogyena saṃvṛtaḥ | rājabhir bahubhiḥ sārdham upāyāt kāmyakaṃ ca saḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— മഹത്തായ രാജോചിത പരിവാരത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി, അനേകം രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം അവൻ കാമ്യകവനത്തിലെത്തി. അന്നേരം സിന്ധുദേശത്തിന്റെ മഹായശസ്സുള്ള രാജാവായ ജയദ്രഥൻ—വൃദ്ധക്ഷത്രന്റെ പുത്രൻ—വിവാഹാഭിലാഷത്തോടെ ശാൽവദേശത്തേക്കു യാത്രചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു; അമൂല്യമായ രാജോചിത വൈഭവത്തിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, പല രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ കാമ്യകവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how royal power and desire move with visible grandeur—retinues, allies, and display—yet such worldly momentum enters the forest, a space often associated with restraint and dharma. It foreshadows ethical tension between desire-driven action and the moral order that the forest setting evokes.
The narrator states that a certain king (implied by context) arrives at Kāmyaka forest accompanied by many other kings, surrounded by a large, royal entourage. This sets the stage for subsequent events in Kāmyaka.