Shloka 20
Draupadī’s Rebuke of Jayadratha and Dhaumya’s Admonition (Āraṇyaka-parva, Adhyāya 252)
कुशचीराम्बरधर: परं नियममास्थित: । वाग्यतो राजशार्दूल: स स्वर्गगतिकाम्यया
kuśacīrāmbaradharaḥ paraṃ niyamam āsthitaḥ | vāgyato rājaśārdūlaḥ sa svargagatīkāmyayā
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—കുശയും വൽക്കലവും ധരിച്ച ആ രാജശാർദൂലൻ പരമമായ നിയമതപസ്സിൽ പ്രവേശിച്ചു. വാക്ക് സംയമിച്ച്, സ്വർഗ്ഗഗതി നേടുവാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അവൻ ആ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights niyama and vāg-yama (discipline and restraint of speech) as key components of tapas: ethical self-control expressed through simple living and regulated conduct, undertaken with a clear spiritual aim (here, attainment of svarga).
Vaiśampāyana describes a king adopting ascetic markers—kuśa-grass and bark garments—and entering a strict observance. He controls his speech and performs austerity motivated by the wish to reach heaven.