Shloka 226
धृतराष्ट्रस्य क्रतु-प्रवर्तनम् तथा पाण्डवानां निमन्त्रण-प्रतिवचनम्
Dhṛtarāṣṭra’s Sacrifice Commences and the Pandavas’ Reply to the Invitation
उत्पपातासनात् क्रुद्धो वधे तेषां समाहितः । गन्धवोकोी भयभीत देखकर गन्धर्वराज चित्रसेनको बड़ा क्रोध हुआ। वे शत्रुओंके वधका दृढ़ संकल्प लेकर अपने आसनसे उछल पड़े
utpapātāsanāt kruddho vadhe teṣāṃ samāhitaḥ | gandharvarājas citrasenaḥ bhayabhītān dṛṣṭvā mahākruddho 'bhavat | sa śatrūṇāṃ vadhaṃ dṛḍha-niścayaṃ kṛtvā svāsanād utplutya samutthitaḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അവരെ ഭീതിയിലാഴ്ന്നവരായി കണ്ട ഗന്ധർവരാജൻ ചിത്രസേനൻ ക്രോധത്തിൽ ജ്വലിച്ചു. ശത്രുവധത്തിൽ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി, അവരെ കൊല്ലാനുള്ള ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ തന്റെ ആസനത്തിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റ് പ്രവർത്തനത്തിന് സന്നദ്ധനായി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how fear in others can provoke wrath and how anger, when coupled with concentrated resolve (samāhita), quickly becomes a drive toward violence. In the Mahābhārata’s ethical frame, it serves as a caution about the momentum of krodha (anger) and the need for restraint even amid conflict.
Vaiśampāyana narrates that the Gandharva-king Citrasena, seeing the opponents frightened, becomes intensely angry and, determined to kill the enemies, leaps up from his seat—signaling the immediate escalation toward combat.