Shloka 24
Bhīṣma’s Admonition; Duryodhana’s Rājasūya Aspiration and the Proposal of a Vaiṣṇava-satra
स तु तेषां वच: श्रुत्वा सैनिकान् युद्धदुर्मदान् प्रेषयामास कौरव्य उत्सारयत तानिति,राजन्! उस सरोवरको गन्धर्वराजने घेर रखा है, यह देखकर वे राजसेवक जहाँ राजा दुर्योधन था, वहाँ लौट गये। जनमेजय! अपने सेवकोंका कथन सुनकर राजा दुर्योधनने युद्धके लिये उन्मत्त रहनेवाले सैनिकोंको यह आदेश देकर भेजा कि “गन्धर्वोको वहाँसे मार भगाओ'
sa tu teṣāṃ vacaḥ śrutvā sainikān yuddha-durmadān preṣayāmāsa kauravya utsārayata tān iti | rājan! asau sarovaro gandharva-rājñā gheritaḥ iti dṛṣṭvā te rāja-sevakā yatra rājā duryodhanaḥ āsīt tatra pratyāgatāḥ | janamejaya! sva-sevakānāṃ kathanaṃ śrutvā rājā duryodhanas tān yuddhāya unmatta-sainikān ājñāpayitvā preṣayāmāsa—“gandharvān tatra sthānāt mārayitvā bhāgaya” iti ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—സേവകരുടെ വാർത്ത കേട്ട കൌരവരാജൻ ദുര്യോധനൻ യുദ്ധഗർവത്തിൽ മദിച്ച സൈനികരെ അയച്ചു, “അവരെ അവിടെ നിന്ന് പുറത്താക്കുക!” എന്ന് കല്പിച്ചു. ഹേ രാജാവേ, ആ തടാകം ഗന്ധർവരാജൻ ചുറ്റിപ്പറ്റി കാവലിട്ടിരിക്കുന്നതു കണ്ട രാജസേവകർ ദുര്യോധനൻ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തേക്ക് മടങ്ങി. ഹേ ജനമേജയ, അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദುರ്യോധനൻ യുദ്ധോന്മത്ത സേനയെ അയച്ചു—“ഗന്ധർവരെ പ്രഹരിച്ച് ആ സ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് തുരത്തുക” എന്ന് ആജ്ഞാപിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pride and impulsive aggression—being “war-maddened”—can distort judgment. Instead of restraint or inquiry, Duryodhana responds to a warning by escalating violence, illustrating a recurring Mahābhārata ethic: unchecked arrogance invites humiliation and harm.
Royal attendants report that the lake is surrounded/controlled by the Gandharva king. On hearing this, Duryodhana orders and dispatches troops, commanding them to attack the Gandharvas and drive them away from the lake.