Shloka 19
Bhīṣma’s Admonition; Duryodhana’s Rājasūya Aspiration and the Proposal of a Vaiṣṇava-satra
भारत! तदनन्तर दुर्योधनने अपने सहस्रों सेवकोंको आज्ञा दी--'तुमलोग बहुत-से क्रीडामण्डप तैयार करो” ।। ते तथेत्येव कौरव्यमुक्त्वा वचनकारिण: । चिकीर्षन्तस्तदा55क्रीडाञ्जम्मुर्दतवनं सर:,आज्ञाकारी सेवक दुर्योधनसे “तथास्तु'” कहकर क्रीडाभवन बनानेकी इच्छासे द्वैतवनके सरोवरके निकट गये
vaiśampāyana uvāca | te tathety eva kauravya-muktvā vacana-kāriṇaḥ | cikīrṣantas tadā krīḍān jagmur dvaitavanaṁ saraḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം ദുര്യോധനൻ തന്റെ സഹസ്ര സേവകരോട് ആജ്ഞാപിച്ചു—“അനേകം ക്രീഡാമണ്ഡപങ്ങൾ ഒരുക്കുക.” അവർ “തഥാസ്തു” എന്നു കൌരവന്റെ വാക്ക് സ്വീകരിച്ച്, വിനോദസജ്ജീകരണം ചെയ്യുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് ദ്വൈതവനത്തിലെ തടാകത്തിനടുത്തേക്ക് പോയി।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the power dynamics of kingship: subordinates quickly execute a ruler’s wishes. Ethically, it invites reflection on how obedience can become complicity when commands serve arrogance or provocation rather than self-restraint and dharma.
Duryodhana’s attendants respond ‘tathāstu’ and go to Dvaitavana’s lake to set up arrangements for games/pleasures—preparing pavilions and amusements as part of the unfolding encounter in the forest setting.