Shloka 13
दुर्योधनस्य हास्तिनपुरप्रवेशः
Duryodhana’s Return toward Hastinapura; Karṇa’s Consolation
प्रीयते तव निर्द्धन्द्धा तेभ्यक्ष॒ु विगतज्वरा । दुःखिता तेन दुःखेन सुखेन सुखिता तथा,“वे किसीके प्रति भेदभाव न रखकर उन सबके प्रति निश्छल स्नेह रखती हैं। वे उन बालकोंके दुःखसे ही दुःखी और उन्हींके सुखसे सुखी होती हैं
vaiśampāyana uvāca | prīyate tava nirdvandvā tebhyaś ca vigatajvarā | duḥkhitā tena duḥkhena sukhena sukhitā tathā ||
അവൾ (സുഭദ്ര) നിനക്കുപോലെ ദ്വന്ദ്വരഹിതയായി സന്തോഷിക്കുന്നു; അവരോടു കലക്കമില്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു. അവരുടെ ദുഃഖത്തിൽ അവൾ ദുഃഖിതയാകുന്നു; അവരുടെ സുഖത്തിൽ അതുപോലെ സുഖിതയാകുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches impartial, non-discriminatory affection (nirdvandvā) and empathetic attunement: a virtuous person shares in others’ sorrow and joy without bias or agitation (vigatajvarā).
Vaiśampāyana describes a woman’s character—her calm, unbiased love and her emotional solidarity with those around her—emphasizing her moral excellence through shared joy and shared suffering.