चित्रसेनगन्धर्वैः कौरवसंनिपातः
Citrasena and the Kaurava engagement
#::3:.8 #::3...7 (0) हि २ 7 एकोनत्रिशर्दाधिकद्धिशततमो< ध्याय: स्कन्दका इन्द्रके साथ वार्तालाप, देवसेनापतिके पदपर अभिषेक तथा देवसेनाके साथ उनका विवाह मार्कण्डेय उवाच उपविष्टं तु तं स्कन्दं हिरण्यकवचस्त्रजम् । हिरण्यचूडमुकुटं हिरण्याक्षं महाप्रभम्,मार्कण्डेयजी कहते हैं--राजन्! स्कन्द सोनेका कवच, सोनेकी माला और सोनेकी कलँगीसे सुशोभित मुकुट धारण किये (सुन्दर आसनपर) बैठे थे। उनके नेत्रोंसे सुवर्णकी- सी ज्योति छिटक रही थी और उनके शरीरसे महान् तेज:पुंज प्रकट हो रहा था
Mārkaṇḍeya uvāca: upaviṣṭaṃ tu taṃ Skandaṃ hiraṇya-kavaca-strajam | hiraṇya-cūḍa-mukuṭaṃ hiraṇyākṣaṃ mahāprabham ||
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു— രാജാവേ! സ്കന്ദൻ സ്വർണകവചവും സ്വർണമാലയും ധരിച്ചു ആസനത്തിൽ ഉപവിഷ്ടനായിരുന്നു. സ്വർണശിഖയുള്ള മുകുടം അവൻ ധരിച്ചിരുന്നു; അവന്റെ കണ്ണുകൾ സ്വർണസമം ദീപ്തമായിരുന്നു, അവന്റെ ദേഹത്തിൽ നിന്ന് മഹത്തായ തേജസ് പ്രസ്ഫുരിച്ചിരുന്നു.
मार्कण्डेय उवाच
The verse foregrounds the ethical-religious idea that divine authority is marked by tejas (radiant power) and auspicious insignia; reverence arises not from coercion but from recognized splendor and rightful station.
Mārkaṇḍeya begins describing Skanda’s appearance to the king: Skanda is seated in majesty, adorned with golden armor, garland, and crown, his eyes and body emitting a powerful radiance—setting the tone for the ensuing account of his role among the gods.