Shloka 10
सत्यभामया द्रौपद्याश्वासनम्
Satyabhāmā’s Consolation of Draupadī
अनार्यकर्मन् कस्मात् त्वमिमां कन्यां जिहीरषसि | वज्िणं मां विजानीहि विरमास्या: प्रबाधनात्,'रे नीच कर्म करनेवाले दानव! तू कैसे इस कनन््याका अपहरण करना चाहता है? समझ ले, मैं वज्रधारी इन्द्र हूँ। अब इस अबलाको सताना छोड़ दे
anāryakarman kasmāt tvam imāṁ kanyāṁ jihīrṣasi | vajriṇaṁ māṁ vijānīhi viramāsyāḥ prabādhanāt ||
അനാര്യകർമ്മം ചെയ്യുന്ന ദാനവാ! നീ എന്തിന് ഈ കന്യയെ അപഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു? എന്നെ വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനെന്ന് അറിയുക; ഈ അബലയെ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് നിർത്തുക.
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
Adharma such as abducting or harassing a vulnerable person is condemned as ‘anārya’ (ignoble). A righteous person must confront wrongdoing directly, using firm speech to restrain violence and protect the innocent.
Yudhiṣṭhira rebukes a would-be abductor, calling him ignoble and ordering him to stop troubling a maiden. To intimidate and deter the offender, he declares himself to be Vajrin (Indra), the thunderbolt-wielder.