Shloka 217
स्कन्दसेनापत्याभिषेकः
Skanda’s Consecration as Devasenāpati
अब मैं महान् कान्तिमान् विविध अग्नियोंका, जो ब्राह्मणग्रंथोक्त विधि-वाक्योंमें अनेक कर्मोद्वारा विभिन्न प्रयोजनोंकी सिद्धिके लिये विख्यात हैं, वर्णन करूँगा ।। इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि आज्धिरसे सप्तदशाधिकद्विशततमो 5 ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपर्वके अन्तर्गत मार्कण्डेयसमास्यापर्वमें अंगिरसयके प्रसंगमें दो सौ सत्रहवाँ अध्याय पूरा हुआ
abhaṁ may mahān kāntimān vividha-agnīnāṁ, ye brāhmaṇa-granthokta-vidhi-vākyeṣu aneka-karmabhiḥ vividhaprayojana-siddhaye vikhyātāḥ, varṇanaṁ kariṣyāmi.
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഇപ്പോൾ ഞാൻ അനേകം മഹാകാന്തിയുള്ള, നാനാവിധ പവിത്ര അഗ്നികളെ വിവരിക്കും; ബ്രാഹ്മണഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയപ്പെട്ട വിധിവാക്യങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധമായവയും, അനവധി കർമങ്ങളാൽ വിവിധ ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ സിദ്ധി വരുത്തുന്നവയും ആകുന്നു അവ. (ഇങ്ങനെ ശ്രീമഹാഭാരതത്തിലെ വനപർവ്വത്തിനകത്തെ മാർക്കണ്ഡേയ-സമാസ്യപർവ്വത്തിൽ, അങ്ഗിരസ-പ്രസംഗത്തിലെ 217-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.)
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage frames Vedic ritual knowledge as a disciplined, text-grounded means for achieving diverse legitimate aims: sacred fires and their prescribed rites are presented as instruments of dharma when performed according to injunction (vidhi) and tradition.
Mārkaṇḍeya announces a forthcoming exposition on various kinds of sacred fires and the rites connected with them, noting their authority in Brahmanical texts; the colophon indicates the close of the chapter and situates it within the Markandeya-related section and the Aṅgiras episode.