Shloka 27
Skanda–Mātṛgaṇa-janma: Kumārakāḥ, Kanyāgaṇāḥ, and the Vīrāṣṭaka (स्कन्द-मातृगण-सम्भवः)
अथाप्युपायं पश्येत दुःखस्य परिमोक्षणे | अशोचचन्नारभेतैवं मुक्तश्नाव्यसनी भवेत्,अतः दुःखसे छूटनेके उपायको अवश्य देखे। शोक और विषादमें न पड़कर आवश्यक कार्य आरम्भ कर दे। इस प्रकार प्रयत्न करनेसे मनुष्य निश्चय ही दुःखसे छूट जाता है और फिर किसी संकट या व्यसनमें नहीं फँसता
athāpy upāyaṃ paśyet duḥkhasya parimokṣaṇe | aśocac chann ārabhetaivaṃ muktaś cāvyasanī bhavet ||
അതിനാൽ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനുള്ള മാർഗം തീർച്ചയായും അന്വേഷിക്കണം. ശോകത്തിലും നിരാശയിലും വീഴാതെ ചെയ്യേണ്ടത് ആരംഭിക്കണം. ഇങ്ങനെ പരിശ്രമിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ ഉറപ്പായി ശോകമുക്തനാകും; പിന്നെ വീണ്ടും ദുരന്തത്തിലോ ദുഷ്ശീലത്തിലോ കുടുങ്ങുകയില്ല.
व्याध उवाच
Educational Q&A
Do not remain trapped in grief; instead, actively seek a remedy and begin the necessary action. Practical effort, guided by steadiness of mind, leads to release from suffering and prevents further downfall into misfortune or harmful habits.
The Vyādha (hunter) continues his instruction, advising that when confronted with distress one should not collapse into lamentation but should take up appropriate action and search for a way out, emphasizing ethical resilience and disciplined conduct.