Shloka 156
Skanda–Mātṛgaṇa-janma: Kumārakāḥ, Kanyāgaṇāḥ, and the Vīrāṣṭaka (स्कन्द-मातृगण-सम्भवः)
क्षीणदोषमहं मन्ये चाभितत्त्वां नरोत्तम | कर्मदोषसे ही मनुष्य विषम एवं भयंकर दुर्गतिमें पड़ जाता है। परंतु नरश्रेष्ठ! मैं तो समझता हूँ कि आपके सारे कर्मदोष सर्वथा नष्ट हो गये हैं
kṣīṇadoṣam ahaṃ manye cābhitattvāṃ narottama | karmadoṣe hi manuṣyaḥ viṣame evaṃ bhayaṅkare durgatim evaṃ patati | parantu narśreṣṭha! ahaṃ tu manye yathā tava sarve karmadoṣāḥ sarvathā naṣṭāḥ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു— ഹേ നരോത്തമാ, നിങ്ങളുടെ ദോഷങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചുവെന്നും നിങ്ങൾ തത്ത്വത്തെ പ്രാപിച്ചുവെന്നും ഞാൻ കരുതുന്നു. കർമ്മദോഷങ്ങളാൽ മനുഷ്യൻ വിഷമവും ഭയങ്കരവുമായ ദുര്ഗതിയിൽ പതിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഹേ നരോത്തമാ, നിങ്ങളുടെ എല്ലാ കർമ്മദോഷങ്ങളും പൂർണ്ണമായി നശിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Actions carry ethical consequences: when one’s conduct is tainted (karma-doṣa), it leads to fearful decline (durgati). Conversely, through right conduct and inner purification, those stains can be eradicated, indicating moral and spiritual maturity.
A brāhmaṇa addresses a noble man with reverence, warning generally about the peril of flawed actions, but then affirming that the listener’s karmic blemishes have already been destroyed—praising him as purified and aligned with truth.