Shloka 1
Skanda–Mātṛgaṇa-janma: Kumārakāḥ, Kanyāgaṇāḥ, and the Vīrāṣṭaka (स्कन्द-मातृगण-सम्भवः)
#72:.7 #:ड-.ह () हि २ 7 षोडशाधिकद्विशततमो< ध्याय: कौशिक-धर्मव्याध-संवादका उपसंहार तथा कौशिकका अपने घरको प्रस्थान व्याध उवाच एवं शप्तो5हमृषिणा तदा द्विजवरोत्तम । अभिप्रसादयमृषिं गिरा त्राहीति मां तदा,धर्मव्याध कहता है--विप्रवर! जब इस प्रकार ऋषिने मुझे शाप दे दिया, तब मैंने कहा--'भगवन्! मेरी रक्षा कीजिये--मुझे उबारिये। मुने! मैंने अनजानमें यह आज अनुचित काम कर डाला है। मेरा सब अपराध क्षमा कीजिये और मुझपर प्रसन्न हो जाइये।' ऐसा कहकर उन्हें प्रसन्न करनेकी चेष्टा की
vyādha uvāca | evaṁ śapto 'ham ṛṣiṇā tadā dvijavarottama | abhiprasādayam ṛṣiṁ girā trāhīti māṁ tadā ||
വ്യാധൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ! ആ ഋഷി ഇങ്ങനെ എന്നെ ശപിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ വിനയവചനങ്ങളാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസാദം തേടി ‘ഭഗവൻ! എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ—എന്നെ ഉദ്ധരിക്കണമേ’ എന്നു അപേക്ഷിച്ചു. എന്റെ കുറ്റം സമ്മതിച്ച് ക്ഷമയും അഭയവും യാചിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുണ പ്രാർത്ഥിച്ച് ഞാൻ ഋഷിയെ ശമിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
व्याध उवाच
Educational Q&A
When one commits a wrong—whether knowingly or unknowingly—the proper ethical response is humility, acknowledgment of fault, and sincere effort to seek forgiveness and restore harmony, rather than defensiveness or pride.
The Dharma-vyādha recounts that after being cursed by a sage, he immediately tried to pacify the rishi through respectful speech, pleading for protection (‘trāhi mām’) and seeking the sage’s grace.