Shloka 12
अग्निनाम-प्रादुर्भावः प्रायश्चित्त-विधानं च
Agni’s Epithets, Manifestations, and Expiation Procedures
कुशल: सुखदु:खेषु साधूंश्नाप्युपसेवते । तस्य साधुसमारम्भाद् बुद्धिर्धमेषु राजते,इस प्रकार मनुष्य पापात्मा हो जाता है। अब धर्मकी प्राप्ति कैसे होती है, इसको मुझसे सुनो। जो दुःख और सुखके विवेचनमें कुशल है वह अपनी बुद्धि इन विषयसम्बन्धी दोषोंको पहले ही समझ लेता है। अतः उनसे दूर हटकर श्रेष्ठ पुरुषोंका संग करता है और उस श्रेष्ठसंगसे उसकी बुद्धि धर्ममें लग जाती है
kuśalaḥ sukhaduḥkheṣu sādhūn api upasevate | tasya sādhusamārambhād buddhir dharmeṣu rājate ||
വ്യാധൻ പറഞ്ഞു—സുഖദുഃഖങ്ങളുടെ വിവേചനത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ സജ്ജനങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം തേടുന്നു. അത്തരം സത്സംഗത്തിന്റെ ആരംഭം മുതലേ അവന്റെ ബുദ്ധി ധർമ്മത്തിൽ ദീപ്തമാകുന്നു.
व्याध उवाच
Educational Q&A
Discerning the nature of pleasure and pain leads one to avoid their faults and seek the company of virtuous people; from that good association, one’s intellect naturally becomes established in dharma.
In the dialogue where the hunter instructs a seeker, he explains the practical pathway to dharma: cultivate discernment about worldly experiences and deliberately associate with the righteous, which reforms and illumines one’s understanding.