Shloka 79
धर्मश्रितेयं तु कथा कथितेयं तवानघ । या श्र॒ुत्वा मुनयः प्रीता नैमिषारण्यवासिन:,निष्पाप युधिष्ठिर! यह मैंने धर्मयुक्त कथा कही है। इसे सुनकर नैमिषारण्यनिवासी मुनि बड़े प्रसन्न हुए थे
dharmāśriteyaṁ tu kathā kathiteyaṁ tavānagha | yā śrutvā munayaḥ prītā naimiṣāraṇyavāsinaḥ ||
ഹേ നിർപാപനേ, ഈ കഥ ഞാൻ നിനക്കു ധർമ്മത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ് പറഞ്ഞത്. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന മുനിമാർ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
A narrative grounded in dharma is not mere entertainment; it functions as ethical instruction. Its value is validated by the response of the wise—those devoted to truth and discipline—who rejoice when dharma is clearly articulated.
The speaker concludes or commends the preceding account as dharma-based and notes that, upon hearing it, the sages living in Naimiṣāraṇya became pleased—signaling approval of the story’s moral and spiritual tenor.