Shloka 132
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
तस्य ताम्रतलौ तात चरणौ सुप्रतिषछ्ितौ । सुजातौ मृदुरक्ताभिरड्जुलीभिविराजितौ
tasya tāmratalau tāta caraṇau supratiṣṭhitau | sujātau mṛduraktābhir aṅgulībhir virājitau ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— ഹേ പ്രിയനേ! അവന്റെ പാദങ്ങൾ—താമ്രവർണ്ണ തളങ്ങളോടെ—ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായിരുന്നു. സുനിർമ്മിതവും മനോഹരവും, മൃദുലമായ ചുവപ്പുനിറമുള്ള വിരലുകളാൽ അവ പ്രകാശിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights auspicious physical characteristics—steady, well-formed feet with a radiant hue—used in epic narrative to signal inner excellence such as steadiness, dignity, and fitness for righteous conduct.
Vaiśampāyana is describing a person’s feet in detail, emphasizing their firm stance and auspicious beauty, as part of a broader portrait meant to convey the individual’s distinguished nature.