Shloka 57
तमूर्ध्वबाहुं दृष्टवैव सूर्यस्याभिमुखे स्थितम् । तेजोराशिं दीप्यमानं हुताशनमिवैधितम्,महर्षि अगस्त्य अपनी दोनों बाँहें ऊपर उठाये सूर्यकी ओर मुँह करके खड़े थे। वे तेजोराशि महात्मा प्रज्वलित अग्निके समान उद्दीप्त हो रहे थे
tam ūrdhvabāhuṃ dṛṣṭvaiva sūryasyābhimukhe sthitam | tejorāśiṃ dīpyamānaṃ hutāśanam iva edhitam ||
മഹർഷി അഗസ്ത്യൻ ഇരുകൈകളും ഉയർത്തി സൂര്യാഭിമുഖമായി നിൽക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. അദ്ദേഹം തേജസ്സിന്റെ മഹാപുഞ്ചമായി ദീപ്തിമാനനായി, ഇന്ധനം ചേർത്ത് ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ പ്രജ്വലിച്ചു.
धनेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and spiritual ideal of tapas: disciplined austerity and steadfast devotion generate an inner radiance and strength that is portrayed as transformative and formidable, comparable to a blazing fire.
Dhaneshvara reports seeing the sage Agastya standing before the Sun with arms uplifted, radiating intense brilliance like a well-kindled fire—an image emphasizing the sage’s concentrated ascetic power.