Shloka 24
Gandhamādana-praveśa and Vṛṣaparvan-āśrama
Entry toward Gandhamādana; hospitality and onward route
ततः स पीत्वामृतकल्पमम्भो भूयो बभूवोत्तमवीर्यतेजा: । उत्पाट्य जग्राह च सो<म्बुजानि सौगन्धिकान्युत्तमगन्धवन्ति,तदनन्तर उस सरोवरका अमृतके समान मधुर जल पीकर वे पुनः उत्तम बल और तेजसे सम्पन्न हो गये और श्रेष्ठ सुगन्धसे युक्त सौगन्धिक कमलोंको उखाड़-उखाड़कर संगृहीत करने लगे
tataḥ sa pītvāmṛtakalpam ambho bhūyo babhūvottama-vīrya-tejāḥ | utpāṭya jagrāha ca so 'mbujāni saugandhikāny uttama-gandha-vanti ||
അതിനുശേഷം അമൃതസമാനമായ മധുരജലം ആ പുഷ്കരിണിയിൽ നിന്ന് പാനം ചെയ്ത്, അവൻ വീണ്ടും ഉത്തമബലവും തേജസ്സും പ്രാപിച്ചു. പിന്നെ അത്യുത്തമസൗരഭ്യമുള്ള സൗഗന്ധിക താമരകൾ വേരോടെ പിഴുതെടുത്ത് ശേഖരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights renewal through life-sustaining resources (nectar-like water) and implies that regained power and brilliance should be applied toward a purposeful, disciplined objective—here, the deliberate gathering of the sought-after fragrant lotuses—rather than wasted in excess.
After drinking the sweet, nectar-like water of a lake, the protagonist regains superior strength and radiance and then uproots and collects the highly fragrant saugandhika lotuses from the water.