Shloka 5
Somaka–Jantu Ākhyāna: Desire-Driven Sacrifice and Shared Karmic Consequence
विशस्य चैनं विधिवद् वपामस्य जुहाव सः । वपायां हूयमानायां गन्धमाप्राय मातर:
viśasya cainaṁ vidhivad vapām asya juhāva saḥ | vapāyāṁ hūyamānāyāṁ gandham āprāya mātaraḥ ||
ലോമശൻ പറഞ്ഞു— പിന്നെ അവൻ വിധിപൂർവ്വം അവനെ വധിച്ച് അവന്റെ വപാ (ഒമെന്റം) യാഗാഗ്നിയിൽ ഹോമമായി അർപ്പിച്ചു. വപാ ഹോമത്തിൽ ദഹിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഗന്ധം പിടിച്ച് മാതാക്കൾ അതിലേക്കു വലിക്കപ്പെട്ടു।
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral tension: ritual correctness (vidhivat) does not automatically sanctify an act if it is rooted in violence. It invites reflection on dharma as more than external procedure—ethical intention and the nature of the act matter.
Lomaśa narrates that a man is killed and his vapā (caul/omentum) is offered into the fire as an oblation. As it burns, the ‘mothers’ sense the smell and move toward it, creating a vivid, ominous image tied to the sacrificial act.