Shloka 3
Somaka–Jantu Ākhyāna: Desire-Driven Sacrifice and Shared Karmic Consequence
हा हता: स्मेति वाशन्त्यस्तीव्रशोकसमाहता: । रुदन्त्य: करुणं वापि गृहीत्वा दक्षिणे करे
hā hatāḥ smeti vāśantyastīvrāśokasamāhatāḥ | rudantyaḥ karuṇaṃ vāpi gṛhītvā dakṣiṇe kare
തീവ്രശോകത്തിൽ തകർന്നു അവർ നിലവിളിച്ചു— “അയ്യോ! ഞങ്ങൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു!” എന്നും; കരുണയായി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനെ വലങ്കയ്യിൽ പിടിച്ചുനിന്നു।
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical reality that violence produces enduring sorrow for the living; it invites compassion and reflection on the human cost of conflict rather than triumphalism.
Lomaśa describes a scene of intense mourning: women, overwhelmed by grief, cry out that they are ruined and weep piteously while clutching something/someone in the right hand, emphasizing the immediacy of bereavement.