Shloka 11
Somaka–Jantu Ākhyāna: Desire-Driven Sacrifice and Shared Karmic Consequence
अथ तं नरके घोरे पच्यमानं ददर्श सः । तमपृच्छत् किमर्थ त्वं नरके पच्यसे द्विज
atha taṃ narake ghore pacyamānaṃ dadarśa saḥ | tam apṛcchat kimartha tvaṃ narake pacyase dvija ||
അപ്പോൾ അവൻ ആ ബ്രാഹ്മണനെ ഭയങ്കര നരകത്തിൽ കത്തിക്കൊണ്ടു പീഡിക്കപ്പെടുന്നതായി കണ്ടു. അവനോടു ചോദിച്ചു—“ഹേ ദ്വിജാ! എന്തു കാരണത്താൽ നീ നരകത്തിൽ വെന്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു?”
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights karmic accountability: social or ritual status (being a dvija) does not exempt one from the ethical consequences of wrongdoing; dharma demands inquiry into causes and responsibility.
Lomaśa sees a brāhmaṇa suffering torment in a dreadful hell and directly asks him the reason for his punishment, setting up an explanation of the deed(s) that led to this fate.