Shloka 35
मान्धातृ-जन्म-चरितम्
The Birth and Career Account of Māndhātṛ
आजगव नामक धनुष, सींगके बने हुए बाण और अभेद्य कवच--सभी तत्काल उनकी सेवामें आ गये ।। सो5भिषिक्तो मघवता स्वयं शक्रेण भारत । धर्मेण व्यजयल्लोकांस्त्रीन् विष्णुरिव विक्रमै:,भारत! साक्षात् देवराज इन्द्रने मान्धाताका राज्याभिषेक किया। भगवान् विष्णुने जैसे तीन पगोंद्वारा त्रिलोकीको नाप लिया था, उसी प्रकार मान्धाताने भी धर्मके द्वारा तीनों लोकोंको जीत लिया
ājagava-nāmakaṃ dhanuḥ śṛṅga-kṛtāḥ śarāś ca abhedyaṃ kavacaṃ ca—sarvāṇi tatkṣaṇam eva tasya sevāṃ samupāgaman. so 'bhiṣikto maghavatā svayaṃ śakreṇa bhārata; dharmeṇa vyajayal lokāṃs trīn viṣṇur iva vikramaiḥ.
‘ആജഗവം’ എന്ന ധനുസ്സും, കൊമ്പുകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച അമ്പുകളും, അഭേദ്യമായ കവചവും—ഇവയൊക്കെയും ഉടൻ തന്നെ അവന്റെ സേവയിൽ എത്തി. ഹേ ഭാരതാ! മഘവാൻ ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) സ്വയം അവനെ രാജാഭിഷേകം ചെയ്തു. അവൻ ധർമ്മത്താൽ ത്രിലോകവും ജയിച്ചു; വിഷ്ണു തന്റെ മഹാവിക്രമ പാദങ്ങളാൽ മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ അളന്നതുപോലെ.
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ideal of kingship: true victory is achieved through dharma (righteous governance and moral order), not merely through force. Divine weapons and royal power are shown as supportive, but the decisive principle is ethical rule aligned with cosmic order.
Lomaśa describes Māndhātṛ receiving extraordinary royal equipment (bow, arrows, armor) that immediately becomes available to him, and then being formally consecrated by Indra himself. The narration culminates in a praise of Māndhātṛ’s dharmic supremacy—his conquest of the three worlds—likened to Viṣṇu’s famed act of spanning the cosmos in three strides.