Shloka 7
Hemakūṭa’s Marvels and Lomaśa’s Account of Ṛṣabha at Ṛṣabhakūṭa
Nandā–Kauśikī Tīrtha Passage
ईशानं च स्थितं दृष्टवा गगनात् सहसा च्युता । तां प्रच्युतामथो दृष्टवा देवा: सार्थ महर्षिभि:,भगवान् शंकरकी कही हुई यह बात सुनकर राजा भगीरथने एकाग्रचित्त हो प्रणाम करके गंगाजीका चिन्तन किया। राजाके चिन्तन करनेपर भगवान् शंकरको खड़ा हुआ देख पुण्यसलिला रमणीय नदी गंगा सहसा आकाशशसे नीचे गिरीं। उन्हें गिरती देख दर्शनके लिये उत्सुक हो महर्षियोंसहित देवता, गन्धर्व, नाग और यक्ष वहाँ आ गये। तदनन्तर हिमालयनन्दिनी गंगा आकाशसे वहाँ आ गिरी
īśānaṃ ca sthitaṃ dṛṣṭvā gaganāt sahasā cyutā | tāṃ pracyutām atho dṛṣṭvā devāḥ sārthaṃ maharṣibhiḥ ||
ഈശാനൻ (ശിവൻ) അവളെ ധരിക്കുവാൻ സന്നദ്ധനായി നിലകൊള്ളുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ഗംഗ സഹസാ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് പതിച്ചു. അവൾ പതിക്കുന്നതു കണ്ട ദേവന്മാർ മഹർഷികളോടൊപ്പം അവിടെ കൂടിച്ചേർന്നു; മംഗളദർശനത്തിനായി അവർ ആകാംക്ഷയോടെ നിന്നു. ഈ സംഭവത്തിൽ അചഞ്ചല ഭക്തിയുടെ ശക്തിയും, ലോകഹിതത്തിനായി അതിപ്രബലമായ ശക്തിയെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ട ദൈവമര്യാദയും സൂചിതമാകുന്നു.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that immense powers (like Gaṅgā’s celestial descent) must be received and regulated through divine order and disciplined devotion; sacred forces become beneficial when properly channeled.
Gaṅgā suddenly descends from the sky upon seeing Śiva (Īśāna) standing ready, and the gods along with great sages assemble to witness the extraordinary, auspicious event.