Shloka 12
Kāleya-Āśrama-Vināśaḥ — The Kāleyas’ nocturnal raids and the devas’ supplication to Nārāyaṇa
एतद् व: सर्वमाख्यातं तस्माच्छीघ्रं विधीयताम् । एवमुक्तास्ततो देवा अनुज्ञाप्प पितामहम्,'ये सब बातें मैंने तुम्हें बता दी हैं। अतः अब शीघ्रता करो।' ब्रह्माजीके ऐसा करनेपर सब देवता उनकी आज्ञा ले भगवान् नारायणको आगे करके दधीचके आश्रमपर गये। वह आश्रम सरस्वती नदीके उस पार था। अनेक प्रकारके वृक्ष और लताएँ उसे घेरे हुए थीं
etad vaḥ sarvam ākhyātaṃ tasmāc chīghraṃ vidhīyatām | evam uktās tato devā anuज्ञाप्य pitāmaham ||
ലോമശൻ പറഞ്ഞു—“ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളോട് അറിയിച്ചു; അതിനാൽ ഇനി താമസിക്കാതെ പ്രവർത്തിക്കുവിൻ.” ഇങ്ങനെ കേട്ട ദേവന്മാർ പിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് അനുവാദം വാങ്ങി, മുൻപിൽ ഭഗവാൻ നാരായണനെ നിർത്തി, ദധീചിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ആ ആശ്രമം സരസ്വതിയുടെ അപ്പുറത്തീരത്ത്, നാനാവിധ വൃക്ഷലതകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതായിരുന്നു.
लोगमश उवाच
Educational Q&A
Once the truth has been fully explained, dharma requires prompt and decisive action; delay after receiving right guidance is portrayed as a failure of responsibility. The verse also models proper conduct: taking leave of a superior (Brahmā) and proceeding under rightful leadership (Nārāyaṇa).
Lomaśa concludes his account and urges immediate action. The gods, after obtaining Brahmā’s permission, set out with Nārāyaṇa in front to reach the sage Dadhīca’s hermitage across the Sarasvatī, described as surrounded by trees and creepers.