Shloka 513
उद्योगपर्व — अध्याय ९३: कृष्णस्य धृतराष्ट्रोपदेशः
Kṛṣṇa’s Counsel to Dhṛtarāṣṭra in the Assembly
अमृतस्येव नातृप्यन् प्रेक्षमाणा जनार्दनम् | सब राजा दीर्घकालके पश्चात् दशार्हकुलभूषण भगवान् जनार्दनको देखकर उन्हींकी ओर एकटक दृष्टि लगाये रहे, मानो अमृत पी रहे हों। इस प्रकार उन्हें तृप्ति ही नहीं होती थी
amṛtasyeva nātṛpyan prekṣamāṇā janārdanam |
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ജനാർദനനെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ആ രാജാവിന് തൃപ്തി ഉണ്ടായില്ല; അമൃതം പാനം ചെയ്താലും തൃപ്തി വരാത്തതുപോലെ. ദീർഘകാലത്തിനു ശേഷം ദശാർഹകുലഭൂഷണനായ ഭഗവാൻ ജനാർദനനെ കണ്ടതുമാത്രത്തിൽ, അവൻ അവിടെയേയ്ക്ക് തന്നെ ഏകാഗ്രമായി ദൃഷ്ടി പതിപ്പിച്ചു—അമൃതാസ്വാദനം ചെയ്യുന്നവനെപ്പോലെ; എങ്കിലും അവന് തൃപ്തി ലഭിച്ചില്ല.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-spiritual power of darśana: the sight of a righteous, divine guide (Janārdana/Kṛṣṇa) nourishes the heart beyond ordinary pleasure, suggesting that true fulfillment arises from contact with dharma and the divine rather than from transient worldly gains.
In the Udyoga Parva’s pre-war setting, a king (contextually, a royal figure meeting Kṛṣṇa) beholds Janārdana after a long time and remains fixed in gaze, unable to feel satiated—likened to drinking nectar—showing deep reverence and emotional absorption in Kṛṣṇa’s presence.