Shloka 27
इन्द्रस्य दुःखप्राप्तिः—त्रिशिरोवधः, वृत्रोत्पत्तिः, जृम्भिकाजननम्
Indra’s Distress: Slaying of Triśiras, Birth of Vṛtra, and the Origin of Yawning
क्योंकि वे मारे जानेपर भी अपने तेजसे उद्दीप्त होकर जीवित-से दिखायी देते थे। युद्धमें मारे हुए त्रिशिराके तीनों सिर जीते-जागते-से अद्भुत प्रतीत हो रहे थे ।। ततो5तिभीततगात्रस्तु शक्र आस्ते विचारयन् । अथाजगाम परशुं स्कन्धेनादाय वर्धकि:,इससे अत्यन्त भयभीत हो इन्द्र भारी सोच-विचारमें पड़ गये। इसी समय एक बढ़ई कंधेपर कुल्हाड़ी लिये उधर आ निकला
tato 'tibhītatagātras tu śakra āste vicārayan | athājagāma paraśuṃ skandhenādāya vardhakiḥ ||
വധിക്കപ്പെട്ടിട്ടും അവർ സ്വന്തം തേജസ്സാൽ ജ്വലിച്ച് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെപ്പോലെ തോന്നി; യുദ്ധഭൂമിയിൽ ത്രിശിരസിന്റെ മൂന്നു ശിരസ്സുകളും ജീവന്തമായതുപോലെ അത്ഭുതകരമായി കണ്ടു. ഇത് കണ്ട ശക്രൻ ഇന്ദ്രൻ അത്യന്തം ഭീതിയോടെ ചിന്തയിൽ മുങ്ങി ഇരുന്നു. അപ്പോൾ തോളിൽ കോടാലി ചുമന്നൊരു ആശാരി അവിടെ എത്തി।
शल्य उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how violence can produce unsettling, unforeseen consequences: even apparent victory may be shadowed by fear and moral uncertainty, prompting reflection rather than triumph.
After witnessing the uncanny, seemingly living appearance of the slain Triśiras’s three heads, Indra becomes deeply frightened and sits thinking; at that moment a carpenter appears carrying an axe, setting up the next action in the episode.