Shloka 12
कुरुसभायां केशवागमन-सत्कारविधानम् / Preparations to Honor Keśava at the Kuru Court
ववर्ष पुष्पवर्ष च कमलानि च भूरिश: । समश्न पन्था निर्दु:खो व्यपेतकुशकण्टक:,उनपर फूलोंकी और बहुत-से खिले हुए कमलोंकी भी वृष्टि होती तथा सारा मार्ग कुश- कण्टकसे शून्य और समतल होकर क्लेश और दुःखसे रहित हो जाता था
vavarṣa puṣpavarṣaṃ ca kamalāni ca bhūriśaḥ | samaśna panthā nirduḥkho vyapetakūśakaṇṭakaḥ ||
അപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്മേൽ പുഷ്പവൃഷ്ടി പെയ്തു; ധാരാളമായി വിരിഞ്ഞ താമരകളും കൂടി വർഷിച്ചു. പാത മുഴുവനും സമവും സുഖകരവുമായിത്തീർന്നു; കുശപ്പുല്ലും മുള്ളുകളും അകന്നു, ക്ലേശവും ദുഃഖവും ഇല്ലാത്ത വഴിയായി മാറി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses auspicious imagery—flowers and lotuses raining down and a thornless, level road—to suggest that when a righteous course is being honored, obstacles are symbolically removed. It reinforces the Mahābhārata’s ethical motif that dharma is accompanied by signs of harmony and ease, while adharma brings friction and suffering.
Vaiśampāyana describes a miraculous, auspicious scene: flowers and many blooming lotuses fall like rain, and the route becomes smooth and free of kuśa-grass and thorns, so that travel is without distress. This functions as an omen-like embellishment to the event being narrated in this section.