Shloka 36
अध्याय ८ — शल्यस्य सत्कारः, वरदानं, पाण्डवसमागमश्च (Śalya’s Reception, the Boon, and Meeting the Pāṇḍavas)
मृदुर्वदान्यो ब्रह्मण्यो दाता धर्मपरायण: । धममस्ति विदिता राजन् बहवो लोकसाक्षिका:,“महाराज! तुम कोमल, उदार, ब्राह्मणभक्त, दानी तथा धर्मपरायण हो। संसार जिनका साक्षी है, ऐसे बहुत-से धर्म तुम्हें ज्ञात हैं
mṛdur vadānyo brahmaṇyo dātā dharmaparāyaṇaḥ | dharmāḥ santi viditā rājan bahavo lokasākṣikāḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ! നീ മൃദുഭാഷി, ഉദാരൻ, ബ്രാഹ്മണഭക്തൻ, ദാതാവ്, ധർമ്മപരായണൻ. ലോകം തന്നെ സാക്ഷിയായിരിക്കുന്ന അനേകം ധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ നിനക്കു പരിചിതമാണ്.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse praises and reminds a ruler that true authority rests on visible, socially accountable dharma—gentleness, generosity, reverence for sacred learning and its custodians, and steadfast commitment to righteous conduct.
Vaiśampāyana addresses a king with respectful commendation, establishing the king’s moral qualifications before proceeding with counsel: since the king already knows many well-attested dharmas, he is expected to act accordingly in the unfolding political crisis of the Udyoga Parva.