Shloka 7
सहदेव–सात्यकि संवादः
Sahadeva and Satyaki on resolve after failed conciliation
अन्यथा बुद्धयो हासन्नस्मासु वनवासिषु । अदृश्येष्वन्यथा कृष्ण दृश्येषु पुनरन्यथा
anyathā buddhayo hāsann asmāsu vanavāsiṣu | adṛśyeṣv anyathā kṛṣṇa dṛśyeṣu punar anyathā ||
ഹേ കൃഷ്ണാ! ഞങ്ങൾ വനവാസത്തിലിരുന്നപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ചിന്ത ഒരു തരത്തിലായിരുന്നു; അജ്ഞാതവാസകാലത്ത് അത് മാറി മറ്റൊരു തരമായി; ഇപ്പോൾ ആ കാലം പൂർത്തിയാക്കി എല്ലാവർക്കുമുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷമായതോടെ ഞങ്ങളുടെ ചിന്ത വീണ്ടും വ്യത്യസ്തമായി മാറിയിരിക്കുന്നു।
नकुल उवाच
Educational Q&A
Human resolve and ethical judgment can shift with circumstances—hardship in exile, vulnerability in concealment, and confidence after re-emergence each shape one’s outlook. The verse highlights the need for steady, principled counsel (here sought from Kṛṣṇa) amid changing emotions and strategic pressures.
Nakula addresses Kṛṣṇa during the lead-up to the Kurukṣetra conflict, reflecting on how the Pāṇḍavas’ mindset changed across three phases: forest exile, the incognito year, and their public return. This sets the stage for seeking guidance on what course to pursue now that they are openly confronting their opponents.