Shloka 10
सहदेव–सात्यकि संवादः
Sahadeva and Satyaki on resolve after failed conciliation
इमान् हि पुरुषव्याप्रानचिन्त्यवलपौरुषान् । आत्तशस्त्रान् रणे दृष्टवा न व्यथेदिह कः पुमान्
imān hi puruṣavyāprān acintyabala-pauruṣān | āttaśastrān raṇe dṛṣṭvā na vyathed iha kaḥ pumān ||
ഇവിടെ നില്ക്കുന്ന ഈ പുരുഷസിംഹ വീരന്മാരുടെ ബലവും പൗരുഷവും അചിന്ത്യം. യുദ്ധഭൂമിയിൽ ആയുധങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ച് അവരെ കണ്ടാൽ, ഏതു മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയം ഭയത്തിൽ വിറയ്ക്കാതിരിക്കും?
नकुल उवाच
Educational Q&A
Nakula underscores a realistic ethic of warfare: true appraisal of an opponent’s might is necessary, and fear can be a natural human response when confronted with extraordinary martial power. The verse uses a rhetorical question to emphasize the intimidating presence of armed, heroic warriors.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Nakula speaks while assessing the formidable warriors present. He remarks that seeing such men—armed and ready for battle—would naturally unsettle anyone, highlighting the gravity of the impending conflict.