Shloka 23
जो लोग वहाँ बुलाये गये थे, वे सभी नरेश आपको निरपराध देखकर रोते और आँसू बहाते हुए रुँँधे हुए कण्ठसे उस समय चुपचाप सभामें बैठे रहे ।। न चैनमभ्यनन्दंस्ते राजानो ब्राह्मणै: सह । सर्वे दुर्योधन तत्र निन्दन्ति सम सभासद:,ब्राह्मगोंसहित उन राजाओंने वहाँ दुर्योधनकी प्रशंसा नहीं की। उस समय सभी सभासद् उसकी निन्दा ही कर रहे थे
yudhiṣṭhira uvāca | ye lokāḥ tatra bulāyitāḥ te sarve nareśāḥ tvāṃ niraparādhaṃ dṛṣṭvā rudantaḥ aśrūṇi muñcantaḥ ruddha-kaṇṭhāḥ tadā tūṣṇīṃ sabhāyāṃ niṣaṇṇā babhūvuḥ || na cainam abhyānandan te rājāno brāhmaṇaiḥ saha | sarve duryodhana tatra nindanti sma sabhāsadaḥ ||
അവിടെ വിളിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ട എല്ലാ രാജാക്കളും നിന്നെ നിർദോഷനായി കണ്ടപ്പോൾ കണ്ണീർ വാർത്ത്, തൊണ്ട മുട്ടി, അന്നേരം മൗനമായി സഭയിൽ ഇരുന്നിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരോടുകൂടി ആ രാജാക്കന്മാർ അവിടെ ദുര്യോധനനെ അഭിനന്ദിച്ചില്ല; ഹേ ദുര്യോധന, ആ സഭയിലെ എല്ലാവരും അവനെ നിന്ദിക്കുകയായിരുന്നു।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Moral legitimacy is not secured by power or procedure: when a person is seen as blameless, the righteous—kings and brāhmaṇas alike—respond with compassion and refuse to endorse wrongdoing. Public silence and tears can signify ethical protest, while open censure marks adharma.
Yudhiṣṭhira recalls a court/assembly scene: the summoned rulers, recognizing the innocence of the wronged party, sit in grief-stricken silence. They do not praise or approve Duryodhana; instead, the assembly members criticize him for his conduct.