Shloka 13
Udyoga Parva, Adhyāya 72 — Bhīmasena’s counsel on conciliation and Duryodhana’s disposition
यत् त्वामुपधिना राजन दूते वज्चितवांस्तदा । न चापत्रपते तेन नृशंस: स्वेन कर्मणा,राजन! आप दानशील, कोमलस्वभाव, मन और इन्द्रियोंको वशमें रखनेवाले, स्वभावत:ः धर्मपरायण तथा सबके हैं, तो भी क्रूर दुर्योधनने उस समय पितामह भीष्म, द्रोणाचार्य, बुद्धिमान् विदुर, साधु, ब्राह्मण, राजा धृतराष्ट्र, नगरनिवासी जनसमुदाय तथा कुरुकुलके सभी श्रेष्ठ पुरुषोंके देखते-देखते आपको जूएमें छलसे ठग लिया और अपने उस कुकृत्यके लिये वह अबतक लज्जाका अनुभव नहीं करता है
yat tvām upadhinā rājan dūte vañcitavāṁs tadā | na cāpatrapate tena nṛśaṁsaḥ svena karmaṇā ||
ഹേ രാജാവേ! ഒരിക്കൽ ദ്യൂതത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവൻ ഉപായ-കപടം കൊണ്ട് നിന്നെ വഞ്ചിച്ചു; എങ്കിലും ആ നൃശംസൻ തന്റെ കർമത്തിന് ലജ്ജിക്കുന്നില്ല. നീ ദാനശീലനും മൃദുസ്വഭാവനും സംയമിയും സ്വഭാവതഃ ധർമ്മപരായണനും സർവ്വഹിതൈഷിയും ആണെങ്കിലും—ഭീഷ്മ-ദ്രോണ-വിദുരർ, സന്ന്യാസികളും ബ്രാഹ്മണരും, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, നഗരവാസികൾ, കുരുശ്രേഷ്ഠർ എന്നിവരുടെ മുന്നിൽ അവൻ ദ്യൂതത്തിൽ കപടം ചെയ്ത് നിന്നെ കൊള്ളയടിച്ചു; ഇന്നും ആ പാപത്തിന് അവൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല.
युधिछिर उवाच