Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry and Sañjaya’s Etymologies of Kṛṣṇa’s Names
Puruṣottama-nāma-nirvacana
इन्द्रियाणामुदीर्णानां कामत्यागो<5प्रमादत: । अप्रमादो<5विहिंसा च ज्ञानयोनिरसंशयम्
indriyāṇām udīrṇānāṁ kāmatyāgo 'pramādataḥ | apramādo 'vihiṁsā ca jñānayonir asaṁśayam ||
വിഷയങ്ങളിലേക്കു പാഞ്ഞോടുന്ന ഇന്ദ്രിയങ്ങളെക്കുറിച്ച്, അത്യന്തം ജാഗ്രതയോടെ കാമത്യാഗം ചെയ്യുക; അപ്രമാദിയായി ഇരിക്കുക; ഏതൊരു ജീവിയെയും ഹിംസിക്കാതിരിക്കുക—ഈ മൂന്നും സംശയമില്ലാതെ തത്ത്വജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉറവിടമാണ്.
संजय उवाच
True knowledge arises from three disciplines: (1) renouncing desire when the senses surge toward objects, (2) maintaining constant vigilance (apramāda), and (3) practicing non-harm (avihiṁsā).
In Udyoga Parva, as the great conflict approaches, Sañjaya reports teachings that emphasize inner restraint and ethical conduct—presenting self-mastery and non-violence as foundations for right understanding amid impending war.