Shloka 66
Udyoga Parva Adhyaya 62 — Duryodhana’s Claim of Victory and Vidura’s Allegories on Discord and Risk
ब्राह्मणांस्तर्पयिष्यामि गोभिरश्रैर्धनेन च । राजन! तदनन्तर पर्याप्त दक्षिणावाले विविध महायज्ञोंका अनुष्ठान करके गायें, घोड़े और धन दानमें देकर ब्राह्मणोंको तृप्त करूँगा
brāhmaṇāṁs tarpayiṣyāmi gobhir aśrair dhanena ca | rājan! tad-anantaraṁ paryāpta-dakṣiṇā-vāle vividha-mahāyajñānām anuṣṭhānaṁ kṛtvā gāvaḥ aśvān dhanaṁ ca dāne dattvā brāhmaṇān tṛptān kariṣyāmi |
രാജാവേ! പശുക്കളും കുതിരകളും ധനവും ദാനമായി നൽകി ഞാൻ ബ്രാഹ്മണരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തും. അതിനുശേഷം മതിയായ ദക്ഷിണയോടുകൂടിയ വിവിധ മഹായജ്ഞങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച്, പശു-കുതിര-ധനം വിതരണം ചെയ്ത് ബ്രാഹ്മണരെ പൂർണ്ണമായി സന്തുഷ്ടരാക്കും.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the traditional dharmic ideal that rulers should support learned Brahmins and uphold ritual order through dāna (charity) and dakṣiṇā (proper priestly fees). It also invites ethical reflection: outward generosity and grand rituals can be used either as genuine dharma or as a strategy to gain merit and social approval amid moral conflict.
In Udyoga Parva’s pre-war negotiations and preparations, Duryodhana speaks of arranging lavish gifts and major sacrifices. He presents himself as a patron of religion—promising cows, horses, and wealth to satisfy Brahmins—thereby projecting royal piety and strength at a critical political juncture.