Shloka 10
अर्जुन-माहात्म्य-चिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Arjuna’s Strategic Supremacy
एकान्तविजयमस्त्वेव श्रूयते फाल्गुनस्य ह । दूसरे योद्धा भी अस्त्र चलाना जानते हैं, परंतु वे कभी हारते हैं और कभी जीतते भी हैं। केवल अर्जुन ही ऐसे हैं, जिनकी निरन्तर विजय ही सुनी जाती है ।।
ekāntavijayam astv eva śrūyate phālgunasya ha | trayastriṃśat samāhūya khāṇḍave 'gnim atarpayat ||
ധൃതരാഷ്ട്രൻ പറഞ്ഞു—ഫാൽഗുനന്റെ അഖണ്ഡവിജയം മാത്രമേ കേൾക്കപ്പെടുന്നുള്ളൂ. മറ്റു യോദ്ധാക്കളും അസ്ത്രവിദ്യ അറിയുന്നു; അവർ ചിലപ്പോൾ തോൽക്കും, ചിലപ്പോൾ ജയിക്കും. എന്നാൽ അർജുനൻ മാത്രം ഇടവിടാത്ത വിജയത്തിനാൽ പ്രസിദ്ധൻ. ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ അവൻ മുപ്പത്തിമൂന്നു ദേവന്മാരെ വിളിച്ചു അഗ്നിദേവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the difference between mere skill and consistently righteous, effective mastery: many can fight, but sustained victory and renown arise from exceptional capability supported by divine alignment and past deeds—here implied through Arjuna’s celebrated record and his role in satisfying Agni.
Dhṛtarāṣṭra reflects on Arjuna’s famed invincibility, contrasting him with other warriors who alternate between defeat and success. He then recalls Arjuna’s earlier feat connected with the Khāṇḍava episode, where Agni was propitiated, with the involvement of the Thirty-Three gods.