Shloka 33
Nara-Nārāyaṇa Precedent and Bhīṣma’s Counsel on Kṛṣṇa–Arjuna; Karṇa’s Reply
मुझे जिस प्रकार राजा धृतराष्ट्रका समस्त प्रिय कार्य करना चाहिये, उसी प्रकार दुर्योधनका भी करना उचित है; क्योंकि अब वे ही राज्यपर प्रतिष्ठित हैं ।। वैशम्पायन उवाच कर्णस्य तु वच: श्रुत्वा भीष्म: शान्तनव: पुन: । धृतराष्ट्र महाराज सम्भाष्येदं वचो<ब्रवीत्,वैशम्पायनजी कहते हैं--महाराज जनमेजय! कर्णकी बात सुनकर शान्तनुनन्दन भीष्मने राजा धृतराष्ट्रको सम्बोधित करके पुन: इस प्रकार कहा--
vaiśampāyana uvāca | karṇasya tu vacaḥ śrutvā bhīṣmaḥ śāntanavaḥ punaḥ | dhṛtarāṣṭraṃ mahārājaṃ sambhāṣyedam vaco 'bravīt ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—മഹാരാജാ ജനമേജയാ! കർണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ശാന്തനുപുത്രനായ ഭീഷ്മൻ വീണ്ടും രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു—
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s emphasis on responsible kingship and ethical deliberation: powerful speech at court must be answered by principled counsel. Bhīṣma’s impending response signals that dharma-based guidance should restrain partisan or self-serving advice.
Vaiśampāyana narrates to Janamejaya that, after Karṇa speaks, Bhīṣma turns to Dhṛtarāṣṭra and begins to reply. It is a transition verse setting up Bhīṣma’s counsel in the tense negotiations leading toward the Kurukṣetra war.