Shloka 15
एष क्रान्ते रथे तिष्ठन् भल्लेनापाहरच्छिर: । जम्भस्य ग्रसमानस्य तदा हार्जुन आहवे,था; पककट, | उस समय ये नरस्वरूप अर्जुन सब ओर चक्कर लगानेवाले रथपर बैठे हुए थे, तो भी इन्होंने सबको अपना ग्रास बनानेवाले जम्भ नामक असुरका मस्तक अपने एक भल्लसे काट गिराया
eṣa krānte rathe tiṣṭhan bhallena apāharac chiraḥ | jambhasya grasamānasya tadā hārjuna āhave ||
അപ്പോൾ നരരൂപനായ ഹാർജുനൻ യുദ്ധത്തിൽ വേഗത്തിൽ ചുറ്റുന്ന രഥത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, എല്ലാവരെയും ഗ്രസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ജംഭ എന്ന അസുരന്റെ ശിരസ് ഒരു ഭല്ലംകൊണ്ട് വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in war, force is ethically framed as protective: the warrior’s dharma is to check predatory, indiscriminate violence (symbolized by Jambha ‘devouring’ others) and restore order by decisive action.
During combat, Hārjuna stands on a fast-moving chariot and, with a cutting bhalla-arrow, severs the head of the asura Jambha, who is portrayed as consuming warriors like prey.