Shloka 4
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
संशृण्वतस्तस्य दुर्भाषिणो वै दुरात्मन: सूतपुत्रस्य सूत । यो योद्धुमाशंसति मां सदैव मन्दप्रज्ञ: कालपक्वो5तिमूढ:
saṃśṛṇvatastasya durbhāṣiṇo vai durātmanaḥ sūtaputrasya sūta | yo yoddhum āśaṃsati māṃ sadaiva mandaprajñaḥ kālapakvo'timūḍhaḥ ||
“സൂതാ! കടുവാക്കുള്ള ആ ദുരാത്മാവ്, സൂതപുത്രൻ കർണ്ണൻ—മന്ദബുദ്ധിയും കാലപക്വതയും അതിമൂഢതയും കൊണ്ട് എപ്പോഴും എന്നോടു യുദ്ധം ചെയ്യും എന്നു പുകഴ്ത്തുന്നവൻ—അവൻ കേൾക്കുമാറും, പാണ്ഡവർക്കെതിരേ യുദ്ധത്തിനായി വിളിക്കപ്പെട്ട മറ്റു രാജാക്കന്മാരും കേൾക്കുമാറും; കുരുസഭയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞ സമഗ്രവചനം മന്ത്രിമാരോടുകൂടി ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ രാജ ദുര്യോധനനു വ്യക്തമായി കേൾപ്പിക്ക.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of speech and intention in conflict: abusive talk and arrogant boasting are portrayed as signs of delusion and moral decline, while the reference to kāla (Time/death) frames hubris as self-destructive and ultimately answerable to destiny.
Sañjaya reports a message meant for the Kaurava court: Karṇa is characterized as harsh-tongued and boastful about fighting, and the speaker instructs that these words be conveyed to Duryodhana (with ministers and allied kings present) as the war with the Pāṇḍavas approaches.