Shloka 105
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
सुवर्णपत्राश्न पतन्ति पश्चाद् दृष्टवा रथं श्वेतहयप्रयुक्तम् अहं होकः पार्थिवान् सर्वयोधान् शरान् वर्षन् मृत्युलोक॑ नयेयम्
savar47apatr01bn01 patanti pabc01d d563636d63v01 ratha bveta-haya-prayuktam | aha ho4563 p01rthiv01n sarva-yodh01n 5bar01n var 63an m5tyu-loka nayeyam ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—വെളുത്ത കുതിരകൾ കെട്ടിയ എന്റെ രഥം കണ്ടു ‘സുവർണപത്ര’ എന്ന പക്ഷികൾ പിന്നിൽ നിന്ന് ചാടിവീഴുന്നു. ഈ നിമിത്തം നോക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ ഒരുത്തൻ തന്നെ അമ്പുവർഷം ചൊരിഞ്ഞ് എല്ലാ രാജാക്കളെയും യോദ്ധാക്കളെയും മൃത്യുലോകത്തിലേക്ക് (യമലോകത്തിലേക്ക്) അയക്കും എന്നു തോന്നുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the war-ethos of confidence and intimidation, framed through omens: a warrior interprets a striking sign (birds swooping at the chariot) as confirmation of impending slaughter. Ethically, it reflects how martial pride can read fate as license for violence, a recurring tension in the Mahabharata between kshatriya duty and the human cost of war.
Sanjaya reports a speaker's boast: seeing the chariot drawn by white horses, Suvar47apatra birds swoop from behind, taken as an omen. The speaker concludes that he will single-handedly rain arrows and send kings and warriors to the realm of Death.