Shloka 4
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
सनत्युजात उवाच अव्यक्तविद्यामभिधास्ये पुराणीं बुद्धया च तेषां ब्रह्मचर्येण सिद्धाम् । यां प्राप्यैनं मर्त्यलोक॑ त्यजन्ति या वै विद्या गुरुवृद्धेषु नित्या,सनत्सुजातजी बोले--अब मैं (सच्चिदानन्दघन) अव्यक्त ब्रह्मसे सम्बन्ध रखनेवाली उस पुरातन विद्याका वर्णन करूँगा, जो मनुष्योंको बुद्धि और ब्रह्मचर्यके द्वारा प्राप्त होती है, जिसे पाकर विद्वान् पुरुष इस मरणधर्मा शरीरको सदाके लिये त्याग देते हैं तथा जो वृद्ध गुरुजनोंमें नित्य विद्यमान रहती है
sanatsujāta uvāca | avyaktavidyām abhidhāsyē purāṇīṁ buddhyā ca teṣāṁ brahmacaryeṇa siddhām | yāṁ prāpya enaṁ martyalokaṁ tyajanti yā vai vidyā guruvṛddheṣu nityā ||
സനത്സുജാതൻ പറഞ്ഞു—ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവ്യക്ത (പരബ്രഹ്മ) സംബന്ധമായ ആ പുരാതന വിദ്യയെ പ്രസ്താവിക്കും; ബുദ്ധിയാലും ബ്രഹ്മചര്യാനുഷ്ഠാനത്താലും അത് സിദ്ധമാകുന്നു. അതു പ്രാപിച്ച ജ്ഞാനികൾ ഈ മർത്ത്യാവസ്ഥയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; കാരണം ആ വിദ്യ വന്ദ്യരായ വൃദ്ധഗുരുക്കളിലും സത്യാചാര്യന്മാരിലും നിത്യമായി വസിക്കുന്നു.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Sanatsujāta introduces a perennial, ancient liberating knowledge concerning the Unmanifest (avyakta), stating that it is attained through discernment (buddhi) and disciplined brahmacarya, and that it leads the wise to renounce mortal existence.
In the Sanatsujātīya discourse within Udyoga Parva, Sanatsujāta begins his instruction by announcing that he will expound an ancient doctrine preserved among venerable gurus and elders, framing it as a practical path of discipline and insight that culminates in freedom from mortality.