Shloka 14
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
तमो<प्रकाशो भूतानां नरको<यं प्रदृश्यते । मुहान्त इव धावन्ति गच्छन्त: श्वभ्रवत् सुखम्,काम ही समस्त प्राणियोंके लिये मोहक होनेके कारण तमोमय और अज्ञानरूप है तथा नरकके समान दुःखदायी देखा जाता है। जैसे मद्यपानसे मोहित हुए पुरुष चलते-चलते गड्ढडेकी ओर दौड़ पड़ते हैं, वैसे ही कामी पुरुष भागोंमें सुख मानकर उनकी ओर दौड़ते हैं
tamo 'prakāśo bhūtānāṁ narako 'yaṁ pradṛśyate | muhānta iva dhāvanti gacchantaḥ śvabhravat sukham |
കാമം സർവ്വ ജീവികൾക്കും മോഹം പകരുന്നതുകൊണ്ട് അത് പ്രകാശരഹിതമായ തമസ്സും അജ്ഞാനസ്വരൂപവും ആകുന്നു; ദുഃഖം നൽകുന്നതിൽ നരകസമാനമായി കാണപ്പെടുന്നു. മദ്യമോഹത്തിൽ ബുദ്ധിഭ്രമിച്ചവർ നടക്കുന്നതിനിടയിൽ തന്നെ ഓടി കുഴിയിലേക്കു പതിക്കുന്നതുപോലെ, കാമവശരായവർ വിഷയങ്ങളെ സുഖമെന്ന് കരുതി അവയിലേക്കു പാഞ്ഞുചെന്നു അനർത്ഥത്തിൽ വീഴുന്നു।
सनत्युजात उवाच