Udyoga-parva Adhyāya 34 — Vidura’s Counsel on Deliberation, Speech-Discipline, and Dharmic Kingship
वृद्धप्रज्ञ: पुण्यमेव नित्यमारभते नर: । पुण्यं कुर्वन् पुण्यकीर्ति: पुण्यं स्थानं सम गच्छति । तस्मात् पुण्यं निषेवेत पुरुष: सुसमाहितः,जिसकी बुद्धि बढ़ जाती है, वह मनुष्य सदा पुण्य ही करता है। इस प्रकार पुण्यकर्मा मनुष्य पुण्य करता हुआ पुण्यलोकको ही जाता है। इसलिये मनुष्यको चाहिये कि वह सदा एकाग्रचित्त होकर पुण्यका ही सेवन करे
vṛddhaprajñaḥ puṇyam eva nityam ārabhate naraḥ | puṇyaṃ kurvan puṇyakīrtiḥ puṇyaṃ sthānaṃ sa gacchati | tasmāt puṇyaṃ niṣeveta puruṣaḥ susamāhitaḥ ||
പ്രജ്ഞ വളർന്ന മനുഷ്യൻ നിത്യവും പുണ്യത്തിലേക്കേ കൈവയ്ക്കുന്നു. പുണ്യം ചെയ്തു പുണ്യകീർത്തി നേടുകയും പുണ്യസ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യൻ സുസമാഹിതനായി പുണ്യത്തെയേ സേവിക്കണം।
विदुर उवाच