Shloka 10
अध्याय २६ — युद्ध-निन्दा, काम-दोष, तथा धार्तराष्ट्र-नीति-विश्लेषण
War-aversion, Desire as a Policy Fault, and Analysis of Dhṛtarāṣṭra’s Governance
न कर्मणां विप्रणाशो<्त्यमुत्र पुण्यानां वाप्यथवा पापकानाम् | पूर्व कर्तुर्गच्छति पुण्यपापं पश्चात् त्वेनमनुयात्येव कर्ता
na karmaṇāṁ vipraṇāśo 'sty amutra puṇyānāṁ vāpy athavā pāpakānām | pūrvaṁ kartur gacchati puṇyapāpaṁ paścāt tv enam anuyāty eva kartā ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—പരലോകത്തിൽ മനുഷ്യന്റെ കർമ്മങ്ങൾ നശിക്കുന്നില്ല; പുണ്യമാകട്ടെ പാപമാകട്ടെ. ആദ്യം കർത്താവിന്റെ പുണ്യപാപങ്ങൾ പരലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു; പിന്നെ അവയുടെ പിന്നാലെ കർത്താവും പോകുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
Deeds do not perish in the afterlife: both merit (puṇya) and sin (pāpa) persist and inevitably accompany the agent, affirming moral accountability beyond death.
Sañjaya is speaking and articulates a general dharmic principle about karma and its consequences, emphasizing that the fruits of actions precede and then follow the doer into the next world.