Shloka 70
Drupada’s Alarm and Inquiry Regarding Śikhaṇḍinī (द्रुपदस्य भय-विमर्शः)
वैशम्पायन उवाच हम त्वा तु कौरव्यो राजा दुर्योधनस्तदा । स ध्यात्वा भीष्मे युक्तममन्यत,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! यह सब सुनकर कुरुवंशी राजा दुर्योधनने दो घड़ीतक कुछ सोच-विचारकर भीष्मके लिये शिखण्डीका वध न करना उचित ही मान लिया
Vaiśampāyana uvāca: haṁ tvā tu kauravyo rājā duryodhanas tadā | sa dhyātvā bhīṣme yuktam amanyata śikhaṇḍinaṁ na vadhitum ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—ഓ ജനമേജയ! ഇതെല്ലാം കേട്ട കൌരവരാജാവ് ദുര്യോധനൻ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ച്, ഭീഷ്മന്റെ കാര്യത്തിൽ ശിഖണ്ഡിയെ വധിക്കാതിരിയ്ക്കുന്നതുതന്നെ യുക്തമെന്ന് കരുതി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid war, leaders weigh what is 'yukta' (proper) in light of moral constraints and reputational dharma; Duryodhana’s reflection shows an ethical calculus about how Bhīṣma should be engaged and what actions are considered fitting.
After hearing prior counsel/events, Duryodhana pauses to think and decides that it is appropriate not to kill Śikhaṇḍin in the context of the plan involving Bhīṣma, indicating a deliberate choice about tactics and propriety.