Shloka 50
शिखण्डिनि हते यक्षा: स्वं रूप॑ प्रतिपत्स्यते । स्थूणो यक्षो निरुद्वेगो भवत्विति महामना:,'यक्षो! शिखण्डीके मारे जानेपर यह स्थूणाकर्ण यक्ष अपना पूर्वरूप फिर प्राप्त कर लेगा। अतः अब इसे निर्भय हो जाना चाहिये।” ऐसा कहकर महामना भगवान् यक्षराज कुबेर उन यक्षोंद्वारा अत्यन्त पूजित हो निमेषमात्रमें ही अभीष्ट स्थानपर पहुँच जानेवाले अपने समस्त सेवकोंके साथ वहाँसे चले गये
śikhaṇḍini hate yakṣāḥ svaṁ rūpaṁ pratipatsyate | sthūṇo yakṣo nirudvego bhavatv iti mahāmanāḥ ||
മഹാമനസ്സുള്ള യക്ഷരാജൻ പറഞ്ഞു—“ശിഖണ്ഡി വധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഈ സ്ഥൂണാകർണ യക്ഷൻ തന്റെ പൂർവരൂപം വീണ്ടും പ്രാപിക്കും; അതിനാൽ സ്ഥൂണ യക്ഷൻ ഭയവും വ്യാകുലതയും വിട്ടവനാകട്ടെ.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes reassurance grounded in a promised outcome: fear and agitation should be relinquished when a just resolution is assured. Ethically, it highlights the power of truthful assurance and the restoration of rightful identity (sva-rūpa) after a destined event.
Bhīṣma recounts that Kubera declares a condition: once Śikhaṇḍin is killed, the Yakṣa will recover his original form. Kubera then departs with his swift-moving attendants, having comforted the Yakṣa Sthūṇa and the gathered Yakṣas.